ହାତରେ ଡିଗ୍ରୀ, ମାସିକ ଦରମା ମାତ୍ର ୧୦ ହଜାର: ନୋଏଡାରେ ଗ୍ରାଜୁଏଟମାନେ କାହିଁକି ଆନ୍ଦୋଳନ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି?

ନୋଏଡାର ରାସ୍ତାରେ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଏବଂ ଆନ୍ଦୋଳନ କେବଳ ଦରମା ବୃଦ୍ଧିର ଦାବି ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ଆମ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାର ବିଫଳତାର ଏକ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଉଦାହରଣ। ନୋଏଡା ଏବଂ ଏହାର ଆଖପାଖ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏବେ ଏକ ଚକିତ କଲା ଭଳି ଦୃଶ୍ୟ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଛି। ବିଏ (BA), ବିକମ୍ (BCom) ଏବଂ ଏପରିକି ବିଟେକ୍ (BTech) ଭଳି ଉଚ୍ଚ ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିବା ଯୁବକଯୁବତୀମାନେ ମାତ୍ର ୧୦ରୁ ୧୫ ହଜାର ଟଙ୍କା ଦରମାରେ ଏକ ପ୍ରକାର 'ମଜୁରିଆ' ଭଳି ଖଟିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି। ଏତେ କମ୍ ଦରମାରେ କାମ କରିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ସେମାନଙ୍କୁ ସାଧାରଣ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ମୌଳିକ ଅଧିକାର ମିଳୁନାହିଁ, ଯାହା ଫଳରେ ସେମାନେ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଓହ୍ଲାଇଛନ୍ତି।

ଡିଗ୍ରୀ ଅଛି, କିନ୍ତୁ 'ଦକ୍ଷତା' କାହିଁ?

ନିକଟରେ ପ୍ରକାଶିତ 'ଇଣ୍ଡିଆ ସ୍କିଲ୍ସ ରିପୋର୍ଟ ୨୦୨୬' (India Skills Report 2026) ର ତଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ଭାରତରେ ଗ୍ରାଜୁଏଟ୍ ମାନଙ୍କର ରୋଜଗାର ପାଇବା କ୍ଷମତା ବା ଏମ୍ପ୍ଲୟାବିଲିଟି (Employability) ରେ କିଛି ମାତ୍ରାରେ ସୁଧାର ଆସିଛି, କିନ୍ତୁ ଏବେ ବି ଶିଳ୍ପ ଜଗତର ଆବଶ୍ୟକତା ଏବଂ ଯୁବପିଢ଼ିଙ୍କ ଦକ୍ଷତା ମଧ୍ୟରେ ଏକ ବଡ଼ ବ୍ୟବଧାନ ରହିଛି। ଶିକ୍ଷାନୁଷ୍ଠାନଗୁଡ଼ିକରେ ୯୦ ପ୍ରତିଶତ ମାର୍କ ରଖି ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିବା ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ବାସ୍ତବ ଦୁନିଆରେ କାମ କରିବା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ପ୍ରଫେସନାଲ୍ ଦକ୍ଷତା ରଖୁନାହାନ୍ତି। ଏହି କାରଣରୁ ବଡ଼ ବଡ଼ କମ୍ପାନୀଗୁଡ଼ିକରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଚାକିରି ମିଳିପାରୁନାହିଁ।

ଶୋଷଣର ଶିକାର ହେଉଛନ୍ତି ଯୁବବର୍ଗ

ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନରେ ସାମିଲ ଥିବା ଜଣେ ମହିଳା କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ବୟାନ ଏବେ ଚର୍ଚ୍ଚାର ବିଷୟ ପାଲଟିଛି। ସେ କହିଛନ୍ତି ଯେ, "କମ୍ପାନୀଗୁଡ଼ିକ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ୨୫ ହଜାର ଟଙ୍କା ଦରମା କହୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତରେ ମାତ୍ର ୧୫ ହଜାର ଟଙ୍କା ହାତକୁ ଦେଉଛନ୍ତି।" ଏହା ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଯୁବକଯୁବତୀଙ୍କ ଦୈନନ୍ଦିନ ସଂଘର୍ଷ ଏବଂ ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ଦର୍ଶାଉଛି। କଠିନ ପରିଶ୍ରମ କଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ପାଉଣା କିମ୍ବା ସମ୍ମାନ ମିଳୁନାହିଁ।

ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଜରୁରୀ

ଏହି ପରିସ୍ଥିତି କେବଳ ଗୋଟିଏ ସହର କିମ୍ବା କମ୍ପାନୀର ସମସ୍ୟା ନୁହେଁ। ଏହା ସମଗ୍ର ଦେଶ ପାଇଁ ଏକ ଚିନ୍ତାର ବିଷୟ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମର ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ବାସ୍ତବ ଶିଳ୍ପ ଆବଶ୍ୟକତା ସହ ଯୋଡ଼ା ନଯାଇଛି ଏବଂ ଯୁବପିଢ଼ିଙ୍କୁ ବ୍ୟାବହାରିକ ଜ୍ଞାନ ବା ସ୍କିଲ୍ (Skills) ନଦିଆଯାଇଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଭଳି ବେକାରୀ ଏବଂ ସ୍ୱଳ୍ପ ବେତନର ସମସ୍ୟା ଲାଗିରହିବ। ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନ ଏବେ ନୀତି ନିର୍ଦ୍ଧାରକମାନଙ୍କୁ ଏକ କଡ଼ା ଚେତାବନୀ ଦେଉଛି।