ଜମ୍ମୁ-କାଶ୍ମୀରରୁ ଧାରା ୩୭୦ ଉଚ୍ଛେଦ ହେବାର ଆଜି ୭ ବର୍ଷ ପୂରଣ ହୋଇଛି। ୨୦୧୯ ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ ୫ ତାରିଖରେ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ଏହି ଐତିହାସିକ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଥିଲେ। ଗୋଟିଏ ପଟେ ଭାରତୀୟ ଜମ୍ମୁ-କାଶ୍ମୀର ବିକାଶର ନୂଆ ମାଇଲଖୁଣ୍ଟ ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ବେଳେ ଅନ୍ୟପଟେ ପାକିସ୍ତାନ ଅଧିକୃତ କାଶ୍ମୀର (PoK) ଏବଂ ମୁଜାଫରାବାଦରେ ଲୋକଙ୍କ ଆନ୍ଦୋଳନ ଓ ହାହାକାର ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି। ଏହି ଦୁଇ ଭିନ୍ନ ଚିତ୍ର ବୟାନ କରୁଛି ଯେ, ଧାରା ୩୭୦ ହଟିବା କାଶ୍ମୀର ପାଇଁ କେତେ ଜରୁରୀ ଥିଲା।

ଧାରା ୩୭୦ ହଟିବା ପରେ ବଦଳିଛି କାଶ୍ମୀରର ଚିତ୍ର

ବିଗତ ୭ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ କାଶ୍ମୀର ଉପତ୍ୟକାରେ ଶାନ୍ତି ଫେରିବା ସହ ଆତଙ୍କବାଦୀ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପରେ ବ୍ୟାପକ ହ୍ରାସ ଘଟିଛି। କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପରେ ଏଠାରେ ଯୁବକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନୂତନ ରୋଜଗାର ଏବଂ ଶିକ୍ଷାର ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି। ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ପଞ୍ଚାୟତ ସ୍ତରରୁ ନେଇ ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ସୁଦୃଢ଼ କରାଯାଇଛି। କେବଳ ସେତିକି ନୁହେଁ, ପୁଞ୍ଜିନିବେଶ ପାଇଁ ଏବେ କାଶ୍ମୀର ଏକ ପ୍ରମୁଖ କେନ୍ଦ୍ର ପାଲଟିଛି।

ପିଓକେରେ ଲାଗିରହିଛି ବିକ୍ଷୋଭ ଓ ଅଶାନ୍ତି

ଭାରତୀୟ କାଶ୍ମୀରର ସମୃଦ୍ଧିକୁ ଦେଖି ପିଓକେ (PoK) ବାସିନ୍ଦାମାନେ ଏବେ ପାକିସ୍ତାନ ସରକାର ଏବଂ ସେନା ବିରୋଧରେ ରାଜରାସ୍ତାକୁ ଓହ୍ଲାଇଛନ୍ତି। ମୁଜାଫରାବାଦ ସମେତ ପିଓକେର ବିଭିନ୍ନ ଅଞ୍ଚଳରେ ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ସାମଗ୍ରୀର ଦରବୃଦ୍ଧି, ଅତ୍ୟାଚାର ଏବଂ ମୌଳିକ ସୁବିଧାର ଅଭାବକୁ ନେଇ ବ୍ୟାପକ ବିକ୍ଷୋଭ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରାଯାଉଛି। ପାକିସ୍ତାନୀ ସେନାର ଦମନମୂଳକ ନୀତି ଯୋଗୁଁ ସେଠାରେ ସ୍ଥିତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଙ୍କଟଜନକ ରହିଛି। ସେଠାରେ ଆଜି ବି ଉପଯୁକ୍ତ ରାସ୍ତାଘାଟ କିମ୍ବା ରେଳ ନେଟୱର୍କର ସୁବିଧା ନାହିଁ।

ଭିତ୍ତିଭୂମି ଓ ପର୍ଯ୍ୟଟନରେ ନୂଆ ରେକର୍ଡ

ଧାରା ୩୭୦ ଉଚ୍ଛେଦ ପରେ ଜମ୍ମୁ-କାଶ୍ମୀରରେ ଭିତ୍ତିଭୂମି ବିକାଶ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବିରାଟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆସିଛି। ଦୁନିଆର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ରେଳ ପୋଲ ଚେନାବ ବ୍ରିଜ୍ ଏବଂ ଉଧମପୁର-ଶ୍ରୀନଗର-ବାରମୂଳା ରେଳ ଲିଙ୍କ ଏହାର ଏକ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଉଦାହରଣ। ଏହା ସହିତ ପର୍ଯ୍ୟଟନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଅଭୂତପୂର୍ବ ବୃଦ୍ଧି ଘଟିଛି। ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ସଂଖ୍ୟାରେ ଉଭୟ ଦେଶୀୟ ଏବଂ ବିଦେଶୀ ପର୍ଯ୍ୟଟକ କାଶ୍ମୀର ପରିଦର୍ଶନରେ ଆସୁଛନ୍ତି, ଯାହା ସ୍ଥାନୀୟ ଅର୍ଥନୀତିକୁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ସୁଦୃଢ଼ କରୁଛି।

ଗୋଟିଏ ପଟେ ଜମ୍ମୁ-କାଶ୍ମୀରରେ ଅର୍ଥନୈତିକ ପ୍ରଗତି ଓ ସୁରକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା ମଜବୁତ ହେଉଥିବା ବେଳେ ଅନ୍ୟପଟେ ପିଓକେର ଅବସ୍ଥା ଦିନକୁ ଦିନ ବିଗିଡ଼ିବାରେ ଲାଗିଛି। ଏହି ଦୁଇଟି ଦୃଶ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରମାଣ କରୁଛି ଯେ ବିକାଶ ପାଇଁ ଶାନ୍ତି ଏବଂ ଦୃଢ଼ ରାଜନୈତିକ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ନିହାତି ଆବଶ୍ୟକ।