ହରିୟାଣାରେ ଋଣ କାରବାରର ‘ଅଦୃଶ୍ୟ’ ଖେଳ: ବିନା କାଗଜପତ୍ରରେ ମିଳିଯାଉଛି ୪୦୦ କୋଟିର ଋଣ

ଚଣ୍ଡିଗଡ଼: ଋଣ କାରବାରରେ ବ୍ୟାଙ୍କ ଏବଂ ଆର୍ଥିକ ସଂସ୍ଥାଗୁଡିକର ବଡ଼ ଭୂମିକା ରହିଥାଏ। ହେଲେ ହରିୟାଣାରେ ଏପରି ଏକ ଋଣ କାରବାର ଚାଲିଛି ଯେଉଁଥିରେ ବ୍ୟାଙ୍କ କିମ୍ବା କୌଣସି  ଫାଇନାନ୍ସ କମ୍ପାନୀର କୌଣସି ଭୂମିକା ନାହିଁ। ହରିୟାଣାର ଝାଜ୍ଜର ଜିଲ୍ଲାର ଦିଘଲ ଗାଁକୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ‘ଫାଇନାନ୍ସରଙ୍କ ଗାଁ’ କୁହାଯାଉଛି। କାରଣ ଏହି ଗାଁରେ ମୁହଁମତରେ ଆପୋଷ ଆଲୋଚନାରେ ମିଳିଯାଉଛି ପ୍ରାୟ ୪୦୦ କୋଟି ଟଙ୍କା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଋଣ। ମାସିକ ୫% ସୁଧହାରରେ  ଚାଲିଥିବା ଏହି ଋଣ କାରବାରର ‘ଅଦୃଶ୍ୟ’ ଖେଳରେ କେବଳ ଫାଇନାନ୍ସର ନୁହଁନ୍ତି, କର୍ପୋରେଟ୍‌ ଏବଂ ଗ୍ୟାଙ୍ଗଷ୍ଟର ସାମିଲ ଅଛନ୍ତି। 

ଏକ ରିପୋର୍ଟ ଅନୁସାରେ, ସମଗ୍ର ମାମଲା ସେତେବେଳେ ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଥିଲା ​​ଯେତେବେଳେ ରୋହତକ ସାଇବର ସେଲର ସବ-ଇନ୍ସପେକ୍ଟର ସନ୍ଦୀପ କୁମାର ଲାଥର ଅକ୍ଟୋବର ୧୪ରେ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିଥିଲେ। ମୃତ୍ୟୁ ପୂର୍ବରୁ, ସେ ଏକ ଭିଡିଓରେ ଅଭିଯୋଗ କରିଥିଲେ ଯେ ହରିୟାଣାର ଜଣେ ଆଇଜି (ୱାଇ ପୁରନ କୁମାର) ଏକ ମ୍ୟୁଜିକ୍ କମ୍ପାନୀ ମାଲିକ ରାଓ ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ଯାଦବଙ୍କ ନାମ ଏକ ହତ୍ୟା ମାମଲାରୁ ହଟାଇବା ପାଇଁ ୫୦ କୋଟି ଟଙ୍କା ଲାଞ୍ଚ  ମାଗିଥିଲେ। ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଭାବରେ, ସେହି ଆଇଜି ମଧ୍ୟ କିଛି ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିଥିଲେ। ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଟଣା ଦିଘଲ ଗ୍ରାମର କୋଟି କୋଟି ଟଙ୍କାର ନଗଦ ଆର୍ଥିକ ବ୍ୟବସାୟ ସହିତ ଜଡିତ ଠକେଇ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପର ନେଟୱର୍କକୁ ପଦାରେ ପକାଇଦେଇଥିଲା।  ଦିଘଲର ଲୋକମାନେ ଏହି ଗାଁକୁ ‘ଫାଇନାନ୍ସରଙ୍କ ଗାଁ’ ବୋଲି କୁହନ୍ତି। ୨୦ ରୁ ୫୦ ବର୍ଷ ବୟସର ପ୍ରାୟ ୧୨୦୦ ଲୋକ ଏହି ବ୍ୟବସାୟରେ ଜଡିତ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ଯୁବକ। ସେମାନେ ୧୦ ରୁ ୨୦ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ଏକାଠି କରି ଏକ ବଡ଼ ‘ପୁଲ୍’ ଗଠନ କରନ୍ତି। ଏହି ପୁଲ୍‌ରୁ ବଡ଼ ବଡ଼ କର୍ପୋରେଟ୍‌ ଏବଂ ରିଅଲ୍ ଇଷ୍ଟେଟ୍ ଡେଭଲପରମାନଙ୍କୁ କୋଟି କୋଟି ଟଙ୍କାର ଋଣ ନଗଦରେ ଦିଆଯାଏ। ଦିଘଲ ଏବଂ ଆଖପାଖର ଅନେକ ଜିଲ୍ଲା (ରୋହତକ, ସୋନିପତ, ଭିୱାନୀ)ରୁ ହଜାର ହଜାର ଯୁବକ ଏହି ଟଙ୍କା ଆଦାୟ ପାଇଁ କାମ କରୁଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ଏହି ଋଣ କାରବାର କେବଳ ହରିୟାଣା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୀମିତ ନୁହେଁ, ବରଂ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶ, ରାଜସ୍ଥାନ, ଗୁଡ଼ଗାଓଁ, ମୁମ୍ବାଇ ଏବଂ ଦିଲ୍ଲୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାରିତ।

୨୦୨୪ ଡିସେମ୍ବର ୬ରେ ଦିଘଲର ଜଣେ ଫାଇନାନ୍ସର ମନଜିତଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରାଯିବା ପରେ ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ‘ସିଷ୍ଟମ’ର ପୋଲ୍‌ ଖୋଲିଥିଲା। ମନଜିତ ୬ ଫୁଟ ୩ ଇଞ୍ଚ ଉଚ୍ଚତାର ଥିଲେ, ତେଣୁ ତାଙ୍କ ନାମ ସହିତ ‘୬.୩’ ନାମ ଯୋଡା ଯାଇଥିଲା। ମନଜିତଙ୍କ କାକା, ହଂସରାଜ ଆହଲାୱତ (ଜଣେ ପୂର୍ବତନ ସରପଞ୍ଚ ମଧ୍ୟ) କହିଛନ୍ତି ଯେ ହତ୍ୟାର କିଛି ମାସ ପୂର୍ବରୁ, ମନଜିତ, ଗ୍ରାମର ପ୍ରାୟ ୧୫୦୦ ଯୁବକଙ୍କ ସହିତ ଗୁଡ଼ଗାଓଁରେ ଏକ ଟାୟାର ବିକ୍ରି କର୍ପୋରେଟ୍ ଗୋଷ୍ଠୀର କାର୍ଯ୍ୟାଳୟରେ ପ୍ରତିବାଦ କରିବାକୁ ଯାଇଥିଲେ। ଏହି ଯୁବକମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ କମ୍ପାନୀକୁ ୨୦୦ କୋଟି ଟଙ୍କାରୁ ଅଧିକ ନଗଦ ଋଣ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ କମ୍ପାନୀ ଇଏମ୍‌ଆଇ ବନ୍ଦ କରିଦେଲା, ସେତେବେଳେ ଏକ ବିବାଦ ଉପୁଜିଲା। ଅଭିଯୋଗ ହୋଇଛି ଯେ ରାଓ ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ନିଜେ ସୁଧ ହାର ସମାଧାନ କରିବାକୁ ଜିଦ୍ ଧରିଥିଲେ, ଯାହା ଫଳରେ ମନଜିତଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ବିଦେଶୀ ଗ୍ୟାଙ୍ଗଷ୍ଟର ହିମାଂଶୁ ଭାଉ ଏବଂ ଫରିଦପୁରିଆଙ୍କ ସମ୍ପୃକ୍ତି ହୋଇଥିଲା। ପୋଲିସ ଏହି ମାମଲାରେ ୨୦ ଜଣଙ୍କୁ ଗିରଫ କରିଥିଲା, କିନ୍ତୁ କମ୍ପାନୀର ନାମ ଚାର୍ଜସିଟରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରାଯାଇ ନ ଥିଲା। ତଥାପି, ରାଓ ଇନ୍ଦ୍ରଜିତଙ୍କ ନାମ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ରକାରୀ ଭାବରେ ତାଲିକାଭୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା। ତାଙ୍କ ଆତ୍ମହତ୍ୟା ଭିଡିଓରେ, ସବ-ଇନ୍ସପେକ୍ଟର ସନ୍ଦୀପ ଲାଥର ଆଇଜିଙ୍କୁ ଅଭିଯୋଗ କରିଥିଲେ ଯେ ସେ ଚାର୍ଜସିଟରୁ ରାଓ ଇନ୍ଦ୍ରଜିତଙ୍କ ନାମ ବାଦ ଦେବା ପାଇଁ ୫୦ କୋଟି ଟଙ୍କା ଲାଞ୍ଚ ଦାବି କରିଥିଲେ।

କୌଣସି ବ୍ୟାଙ୍କ କିମ୍ବା ଆଇନଗତ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିନା କୋଟି କୋଟି ଟଙ୍କାର ଏହି ଋଣ କାରବାର ଚାଲିଥାଏ। ଋଣ ପ୍ରଦାନ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ଏହି ଫାଇନାନ୍ସରମାନେ ଋଣଗ୍ରହୀତାଙ୍କଠାରୁ ମାସିକ ଚେକ୍ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି, ୫% ସୁଧ ଯୋଡିଥାନ୍ତି। ୬ ମାସର ବ୍ୟାଙ୍କ ଆକାଉଣ୍ଟ ଏବଂ ଟର୍ଣ୍ଣଓଭର ମଧ୍ୟ ସମୀକ୍ଷା କରାଯାଏ। ଯଦି ମାମଲା ଟିକିଏ ବି ସନ୍ଦେହଜନକ ମନେହୁଏ, ତେବେ ଜମି, ଘର କିମ୍ବା କମ୍ପାନୀର ମାଲିକାନାର ମୂଳ ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟଗୁଡ଼ିକୁ ବନ୍ଧକ ରଖାଯାଏ। କିନ୍ତୁ ଏହି କାରବାରରେ ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପାଦାନ ହେଉଛି ଜଣେ “ପଞ୍ଚ” (ମଧ୍ୟସ୍ଥି)। ଏହା ଜଣେ ରାଜନୈତିକ କିମ୍ବା ସାମାଜିକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଯିଏ ଉଭୟ ପକ୍ଷଙ୍କୁ ଗ୍ୟାରେଣ୍ଟି ଦିଅନ୍ତି। ୟୁପିଏ ସରକାର ଭୂମି ଅଧିଗ୍ରହଣ ଆଇନରେ ସଂଶୋଧନ କରି କ୍ଷତିପୂରଣ ପରିମାଣ ବହୁଗୁଣ ବୃଦ୍ଧି କଲେ, ଏହି ଗାଁର ଲୋକେ ଟଙ୍କାରେ ବୁଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲେ। କେବଳ ଦିଘଲରେ, ଅନେକ ଯୁବକ ୧୦ କୋଟି ଟଙ୍କା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷତିପୂରଣ ପାଇଥିଲେ। ଏହି ଟଙ୍କାକୁ ବ୍ୟାଙ୍କରେ ରଖିବା କିମ୍ବା କୌଣସି ଛୋଟ ବ୍ୟବସାୟରେ ନିୟୋଜିତ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ଯୁବକମାନେ ୫% ମାସିକ ସୁଧର ଏହି ଲାଭଜନକ ଖେଳରେ ଏହାକୁ ନିବେଶ କରିଥିଲେ।