ଭାରତରେ ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଶ ପରି ବିଶାଳ ଏବଂ ବିବିଧ। ଭାରତୀୟ ମହିଳାମାନେ ସ୍ୱାଧୀନତା, ସୁଯୋଗ ଏବଂ ସମାନତାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖନ୍ତି – ଏପରି ସ୍ୱପ୍ନ ଯାହା ପ୍ରାୟତଃ ସେମାନଙ୍କ ପରିସ୍ଥିତି ଦ୍ୱାରା ରୂପ ତ ପାଇଥାଏ, ମାତ୍ର ସେମାନଙ୍କ ସ୍ଥିରତା ଓ ଦୃଢ଼ ମନୋବଳ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ ହୋଇଥାଏ। ଭାରତୀୟ ମହିଳାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଅନେକଗୁଡ଼ିଏ ଆହ୍ୱାନ ରହିଥିବାବେଳେ, ଭାରତୀୟ ମହିଳାମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ପ୍ରମାଣ କରୁଛନ୍ତି ଯେ ସ୍ୱପ୍ନ ସୀମିତ ରହିବା ପାଇଁ ନୁହେଁ – ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସାକାର କରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ। କଳ୍ପନା ଚାୱଲା ମହାକାଶରେ ପହଞ୍ଚିବାଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ମେରୀ କମ୍ ବିଶ୍ୱ ଟାଇଟଲ ଜିତିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଫାଲଗୁନି ନାୟାରଙ୍କ ବ୍ୟବସାୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଗଢ଼ିବା ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଘର, ସ୍କୁଲ ଏବଂ କର୍ମକ୍ଷେତ୍ର ପରିଚାଳନା କରୁଥିବା ଅଗଣିତ ନାମହୀନ ମହିଳାଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ – ଭାରତୀୟ ମହିଳାଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନ ଅଟଳ।
ଯେପରି ପୂର୍ବତନ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଏ.ପି.ଜେ. ଅବଦୁଲ କଲାମ ଥରେ କହିଥିଲେ, ‘ସ୍ୱପ୍ନ ତାହା ନୁହେଁ ଯାହା ତୁମେ ଶୋଇକରି ଦେଖ, ସ୍ୱପ୍ନ ତାହା ଯାହା ତୁମକୁ ଶୋଇବାକୁ ଦିଏ ନାହିଁ।’ ଏବଂ ଆଜି, ଭାରତୀୟ ମହିଳାଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନ ପୂର୍ବ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୁଉଚ୍ଚ ଏବଂ ସୁଦୃଢ଼। କାରଣ ଯେତେବେଳେ ଭାରତରେ ଜଣେ ମହିଳା ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖନ୍ତି, ସେ କେବଳ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି ନାହିଁ – ସେ ଦେଶର ପରିବର୍ତ୍ତନରେ ବି ନିଜର ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୋଗଦାନ ରଖନ୍ତି।
ମୁଁ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ମହିଳା ଏବଂ ମୁଁ ଏପରି ଏକ ଦୁନିଆର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛି ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ମୋର ଲିଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ ବରଂ ମୋର କ୍ଷମତା ଦ୍ୱାରା ପରିଭାଷିତ ହୋଇପାରିବି। ଏପରି ଏକ ଦୁନିଆ ଯେଉଁଠାରେ ମୋର ସ୍ୱର ଶୁଣାଯିବ, ମୋର ପସନ୍ଦକୁ ସମ୍ମାନ ଦିଆଯିବ ଏବଂ ମୋର ମହତ୍ତ୍ୱାକାଂକ୍ଷା ସାମାଜିକ ମାନଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ସୀମିତ ହୋଇ ରହିବ ନାହିଁ। ମୋର ସ୍ୱପ୍ନ କେବଳ ମୋ ପାଇଁ ନୁହେଁ ବରଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାରତୀୟ ମହିଳାଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁମାନେ ବଡ଼ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିବାକୁ ଏବଂ ତାହା ହାସଲ କରିବା ପାଇଁ ନିଷ୍ଠା ଓ ଏକାଗ୍ରତା ସହ କାମ କରିବାକୁ ସାହସ କରନ୍ତି।
ଭାରତୀୟ ମହିଳା ଭାବରେ ମୋର ସ୍ୱପ୍ନ ‘ସମାନତା ଏବଂ ସଶକ୍ତୀକରଣ’। କାରଣ ମୋ ସ୍ୱପ୍ନ ଲିଙ୍ଗ ସମାନତା ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ – ଏକ ସମାଜ ଯେଉଁଠାରେ ପୁରୁଷ ଏବଂ ମହିଳାଙ୍କୁ ସମାନ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ସହିତ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ, ସମାନ ସୁଯୋଗ ଦିଆଯାଏ ଏବଂ ଲିଙ୍ଗ ଅପେକ୍ଷା ସେମାନଙ୍କର ଯୋଗ୍ୟତା ଦ୍ୱାରା ବିଚାର କରାଯାଏ। ବିଭିନ୍ନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅଗ୍ରଗତି ସତ୍ତ୍ବେ ଭାରତୀୟ ମହିଳାମାନେ ଶିକ୍ଷା, ନିଯୁକ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ଘର ଭିତରେ ଆଜି ମଧ୍ୟ ଭେଦଭାବର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଅନ୍ତି। ମୁଁ ଏପରି ଏକ ଭାରତର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛି ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଝିଅ କମ୍ ବୟସରେ ବିବାହ ହେବାର ଭୟ ବିନା ଗୁଣାତ୍ମକ ଶିକ୍ଷା ପାଆନ୍ତି। ଶିକ୍ଷା ମହିଳାଙ୍କୁ ସଶକ୍ତ କରେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସୁଚିନ୍ତିତ ପସନ୍ଦ କରିବା ଏବଂ ସ୍ୱାଧୀନ ଜୀବନଯାପନ କରିବା ପାଇଁ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ଦିଏ। ରାଜନୀତି, ବ୍ୟବସାୟ ଏବଂ ନେତୃତ୍ୱ ଭୂମିକାରେ ମହିଳାମାନଙ୍କର ସମାନ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ରହିବା ଉଚିତ। ମୁଁ ସଂସଦରେ ଅଧିକ ମହିଳା, କର୍ପୋରେଟ୍ ବୋର୍ଡ଼ ରୁମ୍ରେ ଅଧିକ ମହିଳା ସିଇଓ ଏବଂ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଗ୍ରହଣ ପଦରେ ଅଧିକ ମହିଳା ନିଯୁକ୍ତ ହେବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖେ। ଏକ ପ୍ରକୃତ ସଶକ୍ତ ସମାଜ ହେଉଛି ଯେଉଁଠାରେ ମହିଳାମାନେ କେବଳ ଅଂଶଗ୍ରହଣକାରୀ ନୁହନ୍ତି ବରଂ ଭବିଷ୍ୟତ ଗଠନରେ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ଭୂମିକାରେ ରହିପାରୁଥିବା ନେତୃତ୍ୱ।
ମୋର ସ୍ୱପ୍ନ ହେଉଛି ‘ଷ୍ଟେରିଓଟାଇପ୍ସ ଭାଙ୍ଗିବା’। ଜଣେ ଭାରତୀୟ ମହିଳା ଭାବରେ ମୁଁ ଷ୍ଟେରିଓଟାଇପ୍ସର ଶିକୁଳିରୁ ମୁକ୍ତ ହେବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖେ। ଜଣେ ମହିଳା କିପରି ଆଚରଣ କରିବ, କିପରି ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବ କିମ୍ବା କିପରି ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ତାହା ସମାଜ ପ୍ରାୟତଃ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଏ। ଆମର ଏକ ସ୍ଥିର ଓ ପ୍ରଚଳିତ ଧାରଣା ଅଛି ଯେ ମହିଳାମାନେ କ୍ୟାରିଅର ଅପେକ୍ଷା ପରିବାରକୁ ପ୍ରାଥମିକତା ଦେବା ଉଚିତ, ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରାଥମିକ ଭୂମିକା ନେତୃତ୍ୱ ନେବା ଅପେକ୍ଷା ପାଳନପୋଷଣ କରିବା। କିନ୍ତୁ ମୋର ସ୍ୱପ୍ନ ଏହି ମାନଦଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରେ। ମହାକାଶରେ ପ୍ରଥମ ଭାରତୀୟ ମହିଳା କଳ୍ପନା ଚାୱଲା ଏବଂ ଭାରତର ପ୍ରଥମ ମହିଳା ପୁଲିସ୍ ଆଇପିଏସ୍ କିରଣ ବେଦୀଙ୍କ ପରି ମହିଳାମାନଙ୍କ ଯାତ୍ରା ମୋତେ ମନେ ପକାଇ ଦିଏ ଯେ କୌଣସି ସ୍ୱପ୍ନ ବହୁତ ବଡ଼ ନୁହେଁ ଏବଂ କୌଣସି ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଭାଙ୍ଗିବା ପାଇଁ ଏତେ ବି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନୁହେଁ।
ମୋର ସ୍ୱପ୍ନ ‘ମହିଳାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାରତ’। ମୋର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ସ୍ୱପ୍ନ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି ମହିଳାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାରତ। ସୁରକ୍ଷା ଏକ ସୁବିଧା ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହା ଏକ ମୌଳିକ ଅଧିକାର ହେବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରତ୍ୟେକ ମହିଳା ନିର୍ଯାତନା, ହିଂସା କିମ୍ବା ଭେଦଭାବର ଭୟ ବିନା ଯେପରି ରାସ୍ତାରେ ମୁକ୍ତ ଭାବରେ ଚାଲିପାରିବେ। ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବାରେ ଭାରତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଇନଗତ ଅଗ୍ରଗତି କରିଛି, କିନ୍ତୁ କେବଳ ଆଇନ ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ। ମାନସିକତାରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆସିବା ଆବଶ୍ୟକ – ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଏବଂ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ଏକ ସାମୂହିକ ଦାୟିତ୍ୱ। ମୁଁ ଏପରି ଏକ ଦିନର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛି ଯେତେବେଳେ ଝିଅମାନେ ବିଳମ୍ବିତ ରାତିରେ ଘରକୁ ଫେରିବା ବିଷୟରେ ପିତାମାତାମାନଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ। ମୁଁ ଏପରି ଏକ ଭାରତର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖେ ଯେଉଁଠାରେ ମହିଳାଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରାଥମିକତା ହେବ।
ମୋର ସ୍ୱପ୍ନ ‘ଆର୍ଥିକ ସ୍ୱାଧୀନତା ଏବଂ କ୍ୟାରିଅର ଅଭିବୃଦ୍ଧି’। ଆର୍ଥିକ ସ୍ୱାଧୀନତା ହେଉଛି ପ୍ରକୃତ ସଶକ୍ତୀକରଣର ଚାବିକାଠି। ମୁଁ ଏପରି ଏକ ଭାରତର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖେ ଯେଉଁଠାରେ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ନିଜର କ୍ୟାରିଅର ଗଢ଼ିବାକୁ, ବ୍ୟବସାୟ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଆର୍ଥିକ ଭବିଷ୍ୟତର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରାଯିବ। ଆଜି ମଧ୍ୟ, ଅନେକ ମହିଳା ବିବାହ ପରେ କାମ କରିବାକୁ ନିରୁତ୍ସାହିତ। ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କ ଆର୍ଥିକ ସ୍ୱାଧୀନତା ଏକ ପସନ୍ଦ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହା ଏକ ମାନଦଣ୍ଡ ହେବା ଉଚିତ। ମହିଳାମାନଙ୍କର ସୁଯୋଗ, ପଦୋନ୍ନତି ଏବଂ ଦରମା ପାଇଁ ସମାନ ନିୟମ ରହିବା ଉଚିତ। ମୁଁ ପେପ୍ସିକୋର ପୂର୍ବତନ ସିଇଓ ଇନ୍ଦ୍ରା ନୁୟିଙ୍କ ଉଦାହରଣ ଦଉଛି, ଯିଏ ପ୍ରମାଣ କରିଛନ୍ତି ଯେ ମହିଳାମାନେ କର୍ପୋରେଟ୍ ସଫଳତାର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ତରକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବେ। ମହିଳାମାନେ ଏପରି ଏକ ପଦବୀରେ ରହିବାକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରନ୍ତି ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ମହିଳାଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ବୃତ୍ତିଗତ ଯାତ୍ରାରେ ପ୍ରେରଣା ଏବଂ ସମର୍ଥନ କରିପାରିବେ।
ମୋର ସ୍ୱପ୍ନ ‘ନିଜର ପସନ୍ଦ ନିଜେ କରିବାର ସ୍ୱାଧୀନତା’।
ସ୍ୱାଧୀନତା ମୋର ସ୍ୱପ୍ନର ମୂଳରେ ଅଛି। ମୋର କ୍ୟାରିଅର, ମୋର ସାଥୀ, ମୋର ବିଶ୍ୱାସ ଏବଂ ମୋର ଜୀବନଶୈଳୀ ବାଛିବାର ସ୍ୱାଧୀନତା। ସମାଜ ପ୍ରାୟତଃ ମହିଳାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅନାବଶ୍ୟକ କଟକଣା ଲଗାଏ, କ’ଣ “ଗ୍ରହଣଯୋଗ୍ୟ” ଏବଂ କ’ଣ ନୁହେଁ, ତାହା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଏ। ମୁଁ ଏପରି ଏକ ଭାରତର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛି ଯେଉଁଠାରେ ମହିଳାମାନେ ବିଚାରର ଭୟ ବିନା ନିଜକୁ ମୁକ୍ତ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶ କରିପାରିବେ। ଜଣେ ମହିଳା ବିବାହ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି କି ଅବିବାହିତ ରହିବେ, ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି କି ତାଙ୍କ କ୍ୟାରିଅରରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ପାରମ୍ପରିକ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି କି ଆଧୁନିକ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ଗୃହିଣୀ ହେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି କି କର୍ପୋରେଟ୍ରେ କାମ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି କି ନେତା ହେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି – ଏସବୁ ସାମାଜିକ ଚାପ ବିନା ନିଜେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇପାରିବେ। ପ୍ରକୃତ ସଶକ୍ତୀକରଣ ସ୍ୱାଧୀନ ପସନ୍ଦ କରିବା ଏବଂ ନିଜ ସର୍ତ୍ତରେ ଜୀବନଯାପନ କରିବାର କ୍ଷମତାରୁ ଆସେ।
ମୋର ସ୍ୱପ୍ନ ‘ମହିଳାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସହାୟକ ସମାଜ’। ମୁଁ ଏପରି ଏକ ସମାଜର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଛି ଯେଉଁଠାରେ ମହିଳାମାନେ ପରସ୍ପର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଠିଆ ହେବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ପରସ୍ପରକୁ ସମର୍ଥନ କରନ୍ତି। ମହିଳାମାନେ ପରସ୍ପରର ଉତ୍ଥାନରେ ସହାୟକ ହେବା ସହ ପରସ୍ପରକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା ଉଚିତ, ଈର୍ଷା ଏବଂ ପ୍ରତିଯୋଗିତାର ଚକ୍ରକୁ ଭାଙ୍ଗିବା ଉଚିତ। ମୁଁ ମହିଳା ସଶକ୍ତୀକରଣ ଯାତ୍ରାରେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ସମାନ ଅଂଶଗ୍ରହଣର ସ୍ୱପ୍ନ ମଧ୍ୟ ଦେଖେ। ନାରୀବାଦ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ପୁରୁଷମାନଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କରିବା ନୁହେଁ; ଏହା ସମାନତାର ବିଷୟ। ମୁଁ ଏପରି ଏକ ବିଶ୍ୱର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖେ ଯେଉଁଠାରେ ପୁରୁଷ ଏବଂ ମହିଳା ଏକାଠି କାମ କରିବେ, ଦାୟିତ୍ୱ ବାଣ୍ଟିବା ସହ ପରସ୍ପରର ମହତ୍ତ୍ୱାକାଂକ୍ଷାକୁ ସମ୍ମାନ କରିବେ।
ମୋର ସ୍ୱପ୍ନ ‘ବିଜ୍ଞାନ, ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା, ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ଏବଂ ଗଣିତ, ବ୍ୟବସାୟ ଏବଂ କଳାରେ ମହିଳାମାନେ ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବେ’। ଏଭଳି କ୍ଷେତ୍ରରେ ମହିଳାମାନଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ ଯଥେଷ୍ଟ କମ୍। ମୁଁ ଏପରି ଏକ ଭାରତର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଧିକ ମହିଳା ଏହି କ୍ଷେତ୍ରଗୁଡ଼ିକରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ ଏବଂ ‘ଏହି କ୍ୟାରିଅର ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନୁହେଁ’ ମିଥ୍ୟାକୁ ଭାଙ୍ଗିବେ। କଳା, କ୍ରୀଡ଼ା ଏବଂ ମନୋରଞ୍ଜନ ଶିଳ୍ପରେ, ମୁଁ ସମାନ ଦରମା, ସମାନ ସୁଯୋଗ ଏବଂ ମହିଳାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସମାନ ସମ୍ମାନର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖେ। ବଲିଉଡ୍, ସଙ୍ଗୀତ ଏବଂ ସାହିତ୍ୟରେ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ପୁରୁଷ ସାଥୀଙ୍କ ପରି ସମାନ ସ୍ୱୀକୃତି ଏବଂ ସ୍ୱାଧୀନତା ମିଳିବା ଉଚିତ।
ଏହିସବୁ କେବଳ ମୋର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସ୍ୱପ୍ନ ନୁହେଁ – ଏହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାରତୀୟ ମହିଳାଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନ। ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଭାରତୀୟ ମହିଳାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହେଉଥିବା ଅଶ୍ରୁତ ସ୍ୱର। ଏହା ସ୍ୱାଧୀନତା, ସମ୍ମାନ, ସମାନତା ଏବଂ ସଶକ୍ତୀକରଣର ସ୍ୱପ୍ନ। ପରିବର୍ତ୍ତନ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱପ୍ନ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଏହା କାର୍ଯ୍ୟ ମାଧ୍ୟମରେ ବାସ୍ତବତାରେ ପରିଣତ ହୁଏ। ମୁଁ ମୋର ସ୍ୱପ୍ନ ପାଇଁ କାମ କରିବି, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେବି ଏବଂ ଏକ ଏପରି ବିଶ୍ୱ ସୃଷ୍ଟି କରିବି ଯେଉଁଠାରେ ଆଗାମୀ ପିଢ଼ିର ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଅଧିକାର ପାଇଁ ଲଢ଼ିବାକୁ ପଡ଼ିବ ନାହିଁ – ସେମାନେ କେବଳ ଏହାକୁ ବଞ୍ଚାଇବେ। ମୁଁ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ମହିଳା ଏବଂ ମୋର ସ୍ୱପ୍ନ ହେଉଛି ଏପରି ଏକ ବିଶ୍ୱ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମହିଳା ମୁକ୍ତ ଭାବରେ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିପାରିବେ ଏବଂ କୌଣସି ବାଧା ବିନା ଏହି ସ୍ୱପ୍ନ ହାସଲ କରିପାରିବେ ଏବଂ ଏହି ସ୍ୱପ୍ନ ବାସ୍ତବତାରେ ପରିଣତ ନହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଅଟକିବି ନାହିଁ।
ଡକ୍ଟର ଗାୟତ୍ରୀବାଳା ପଣ୍ଡା
gayatribalap@gmail.com