ବର୍ତ୍ତମାନ ଭାରତୀୟ ବାୟୁସେନା (IAF) ଏକ କଠିନ ପରିସ୍ଥିତି ଦେଇ ଗତି କରୁଛି। ବାୟୁସେନାରେ ଅନୁମୋଦିତ ୪୨ଟି ସ୍କ୍ୱାଡ୍ରନ୍ ବଦଳରେ ବର୍ତ୍ତମାନ କେବଳ ୨୯ଟି ସ୍କ୍ୱାଡ୍ରନ୍ ରହିଛି। ଅନ୍ୟପଟେ ପଡ଼ୋଶୀ ଦେଶ ଚୀନ୍ ଏବଂ ପାକିସ୍ତାନ ନିଜର ବାୟୁସେନାକୁ ବ୍ୟାପକ ଆଧୁନିକୀକରଣ କରୁଥିବାରୁ ଭାରତ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ସୀମାରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆଶଙ୍କା ଏକ ବଡ଼ ସାମରିକ ଚିନ୍ତାର ବିଷୟ ପାଲଟିଛି।
ଗୁଣବତ୍ତା ଏବଂ ସଂଖ୍ୟା, ଉଭୟ ଆବଶ୍ୟକ
ଆଞ୍ଚଳିକ ସୁରକ୍ଷା ସନ୍ତୁଳନ ବଦଳିବାରେ ଲାଗିଛି, କାରଣ ଚୀନ୍ ନିଜର ଷ୍ଟିଲ୍ଥ (Stealth) ଜ୍ଞାନକୌଶଳରେ ଦ୍ରୁତ ଉନ୍ନତି କରୁଛି ଏବଂ ପାକିସ୍ତାନକୁ ପଞ୍ଚମ ପିଢ଼ିର ଯୁଦ୍ଧବିମାନ ଯୋଗାଉଥିବାର ଖବର ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଛି। ଏଭଳି ସ୍ଥିତିରେ ଭାରତର ସଂଖ୍ୟାଗତ ଅଭାବକୁ ଆଉ ବଢ଼ିବାକୁ ଦିଆଯାଇପାରିବ ନାହିଁ ବୋଲି ପ୍ରତିରକ୍ଷା ବିଶେଷଜ୍ଞ ହର୍ଷ ଭି ପନ୍ତ ମତବ୍ୟକ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ଆଧୁନିକ ଯୁଦ୍ଧ କେବଳ ଯୁଦ୍ଧବିମାନ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ ନୁହେଁ, ବରଂ ସେନ୍ସର, ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ୍ ୱାରଫେୟାର (EW), ମିସାଇଲ୍ ଏବଂ ଯୋଗାଯୋଗ ନେଟୱର୍କ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ବିଶେଷ ନିର୍ଭର କରିଥାଏ। ଅତ୍ୟାଧୁନିକ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ଏବଂ ବିମାନ ଗୁଣବତ୍ତା ପ୍ରଦାନ କରିଥାଏ ସତ, କିନ୍ତୁ ବିମାନଗୁଡ଼ିକର ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ସଂଖ୍ୟା ରହିବା ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜରୁରୀ ଅଟେ। ଏକ ଛୋଟ ବାୟୁସେନା ଏକାଧିକ ସ୍ଥାନରେ ଯୁଦ୍ଧ ଲଢ଼ିବା ପାଇଁ ବିଶେଷ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ।
ତେଜସ୍ ମାର୍କ-୧ଏ (Tejas Mk-1A) ପ୍ରକଳ୍ପରେ ବିଳମ୍ବ
ବର୍ତ୍ତମାନ ଭାରତର ସ୍ୱଦେଶୀ ଯୁଦ୍ଧବିମାନ ତେଜସ୍ ମାର୍କ-୧ଏ ପ୍ରକଳ୍ପରେ ଦେଖାଦେଇଥିବା ବିଳମ୍ବ ଦେଶର ପ୍ରତିରକ୍ଷା ପ୍ରସ୍ତୁତି ପାଇଁ ଗମ୍ଭୀର ସମସ୍ୟା ସୃଷ୍ଟି କରିଛି। ଜିଇ ଏଫ୍୪୦୪ (GE F404) ଇଞ୍ଜିନ୍ ଯୋଗାଣ, ରାଡାର୍ ଏବଂ ମିସାଇଲ୍ ଇଣ୍ଟିଗ୍ରେସନ୍ ସହ ସଫ୍ଟୱେର୍ ସାର୍ଟିଫିକେସନ୍ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ବହୁତ ବିଳମ୍ବ ଦେଖାଦେଇଛି। ପ୍ରକୃତ ସମସ୍ୟା ହେଉଛି ଯେ- ଇଞ୍ଜିନ୍ ଯୋଗାଣ, ପ୍ରମାଣପତ୍ର ପ୍ରଦାନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଏବଂ ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନ ଏରୋନେଟିକ୍ସ ଲିମିଟେଡ୍ (HAL) ର ଉତ୍ପାଦନ କ୍ଷମତାକୁ ଅଲଗା ଅଲଗା ସମସ୍ୟା ଭାବେ ପରିଚାଳନା କରାଯାଉଛି।
ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ପାଇଁ ତୁରନ୍ତ ପଦକ୍ଷେପ
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରକ୍ରିୟାର ସମନ୍ୱୟ ଏବଂ ଟାଇମ୍ଲାଇନ୍ ଦାୟିତ୍ୱ ଏକକ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷ ବା ସଂସ୍ଥା ହାତରେ ନ ଦିଆଯାଇଛି, ସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧବିମାନଗୁଡ଼ିକର ବିତରଣରେ ବିଳମ୍ବ ଲାଗିରହିବ। ଭାରତୀୟ ବାୟୁସେନାକୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁରନ୍ତ ଏହି ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ ହେବ। ଏହାଦ୍ୱାରା ଧାର୍ଯ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ ମୁତାବକ ସ୍କ୍ୱାଡ୍ରନ୍ ସଂଖ୍ୟା ପୁନର୍ବାର ସ୍ଥାପିତ କରିବାରେ ବାୟୁସେନା ସଫଳ ହୋଇପାରିବ।