ଆଜିକାଲି ଦିନଚର୍ଯ୍ୟା ଓ ଜୀବନଶୈଳୀ କାରଣରୁ ଶରୀରରେ ଭିଟାମିନ୍-ଡି (Vitamin D) ର ଅଭାବ ଏକ ସାଧାରଣ ସମସ୍ୟା ପାଲଟିଲାଣି। ସାଧାରଣତଃ ଏକ ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଏହି ଅଭାବ ବିଷୟରେ ଜାଣିହୁଏ। ଯଦି ଶରୀରରେ ଭିଟାମିନ୍-ଡି ସ୍ତର ୨୦ ng/mL ରୁ କମ୍ ରହେ, ତେବେ ଡାକ୍ତରମାନେ ଔଷଧ, ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ କିମ୍ବା ସପ୍ଲିମେଣ୍ଟ (Supplement) ନେବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥାନ୍ତି। ତେବେ କେଉଁ ସ୍ତରରେ କେଉଁ ପ୍ରକାରର ଚିକିତ୍ସା ଆବଶ୍ୟକ, ସେନେଇ ଅନେକ ଲୋକଙ୍କ ନିକଟରେ ସଠିକ୍ ସୂଚନାର ଅଭାବ ଥାଏ।

କାହିଁକି ଜରୁରୀ ଭିଟାମିନ୍-ଡି?

ଶରୀରରେ କ୍ୟାଲସିୟମ୍ (Calcium) ଶୋଷଣ, ହାଡ଼ର ମଜବୁତି ଓ ମାଂସପେଶୀର ସଠିକ୍ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମତା ପାଇଁ ଭିଟାମିନ୍-ଡି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏହାର ଅଭାବ ହେଲେ ମାଂସପେଶୀରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ହାଡ଼ ଦୁର୍ବଳ ହେବା, ରୋଗ ପ୍ରତିରୋଧକ ଶକ୍ତି ହ୍ରାସ ପାଇବା ଏବଂ ସବୁବେଳେ ଥକ୍କାପଣ ଅନୁଭବ ହେବା ଭଳି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ। ଅଧିକାଂଶ ସମୟ ଘର ଭିତରେ ରହିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟାଲୋକର ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ନ ଆସିବା ଏବଂ ଅସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକର ଖାଦ୍ୟପେୟ ଏହି ଅଭାବର ମୁଖ୍ୟ କାରଣ ବୋଲି ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ ମତ ଦିଅନ୍ତି।

କେବେ ଆବଶ୍ୟକ ଔଷଧ ଓ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ?

କେବଳ ରିପୋର୍ଟରେ ଭିଟାମିନ୍-ଡି ର ମାତ୍ରା କମ୍ ଆସିଲେ, ସବୁବେଳେ ଔଷଧ ଖାଇବା ବା ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ନେବା ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇନଥାଏ। ଚିକିତ୍ସାର ନିଷ୍ପତ୍ତି ମୁଖ୍ୟତଃ ରକ୍ତରେ ଥିବା 25(OH) ଭିଟାମିନ୍-ଡି ର ସ୍ତର, ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଠାରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଲକ୍ଷଣ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କାରକ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଥାଏ। ଯଦି ସ୍ତର ୨୦ ng/mL ରୁ ଖୁବ୍ କମ୍ ଥାଏ ଏବଂ ଗୁରୁତର ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଉଥାଏ, ତେବେ ଡାକ୍ତରୀ ପରାମର୍ଶରେ ସପ୍ଲିମେଣ୍ଟ୍ କିମ୍ବା ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ନେବା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ହୋଇଥାଏ।

କେବଳ ଖରା ଓ ଖାଦ୍ୟପେୟ କେବେ ଯଥେଷ୍ଟ?

ଯଦି ଭିଟାମିନ୍-ଡି ର ସ୍ତର ସାମାନ୍ୟ କମ୍ ଥାଏ ଏବଂ ଶରୀରରେ କୌଣସି ଗମ୍ଭୀର ସମସ୍ୟା ନଥାଏ, ତେବେ କେବଳ ପ୍ରାକୃତିକ ଉପାୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଇପାରିବ। ଏଭଳି ସ୍ଥିତିରେ ପ୍ରତିଦିନ ସକାଳେ କିଛି ସମୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣରେ (Sunlight) ରହିବା ସହ ଖାଦ୍ୟରେ କ୍ଷୀର, ଦହି, ଛତୁ ଏବଂ ଅଣ୍ଡା ଭଳି ପୁଷ୍ଟିକର ଆହାର ସାମିଲ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ୟା ଦୂର ହୋଇପାରିବ। ତଥାପି କୌଣସି ନୂଆ ପଦକ୍ଷେପ ନେବା ପୂର୍ବରୁ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବିଶେଷଜ୍ଞଙ୍କ ପରାମର୍ଶ ନେବା ସର୍ବଦା ନିରାପଦ ଅଟେ।